Waarom komt een complex probleem steeds terug nadat een groep heeft gestemd over wat er moet worden opgelost?
Bij een eenvoudig probleem is een stemming vaak genoeg: mensen zijn het eens over wat er mis is, en het oplossen werkt. Een complex probleem is
anders. De meest zichtbare klacht is meestal een symptoom, dus als je die oplost, blijft de oorzaak bestaan en komt het probleem terug.
Iedereen heeft in die vergadering gezeten: de lijst werd gemaakt, de stemmen werden geteld, het bovenste punt werd opgelost, en er veranderde niets. Beantwoord de vraag
zoals een ruimte hier dat zou doen, met zeven gesimuleerde leden naast je. Je eindigt met je eigen kaart van oorzaken — en, bij elke
grondoorzaak die ze vindt, wat deze methode eraan doet, ook waar ze niets doet.
WAT JE GAAT DOEN, IN VIJF STAPPEN
Schrijf één oorzaak op, alleen, voordat je die van iemand anders kunt zien.
Lees de kaartjes van de anderen, en zeg duidelijker wat je met het jouwe bedoelde.
Kies je vijf belangrijkste ideeën.
Beantwoord, voor paren kaartjes: heeft dit kaartje invloed op dat?
Bekijk de kaart die de antwoorden samen vormen — oorzaken links, waartoe ze leiden rechts.
Deze demonstratie brengt knelpunten in kaart. Dezelfde vijf stappen brengen nog twee andere dingen in kaart, en een ruimte zegt bij het openen welke: een toekomst — wat waar zou zijn als dit goed afliep, waarbij de paarvraag wordt zou dit helpen bij het bereiken van dat — of acties, waarbij ze wordt zou dit de uitvoering van dat makkelijker maken en de kaart zegt wat je eerst moet doen. Knelpunten is het gewone geval en de standaard.
Waarom het werkt. Omdat je schrijft voordat je leest, kan niemand je sturen.
Omdat een koppeling drie kwart van de ruimte nodig heeft, kan niemand een oorzaak begraven. Omdat de kaart paar voor paar wordt gebouwd, toont ze oorzaken, geen populariteit. Omdat de kaart oorzaken noemt en geen mensen, kunnen ook zij die het over al het andere oneens zijn erachter staan.