นักจัดตั้ง: เปลี่ยนสิ่งที่ทุกคนโกรธให้เป็นข้อเรียกร้องที่มีสาเหตุรองรับ

ขบวนการหนึ่งมีความคับข้องใจนับพันแต่ไม่มีแผนงาน ทุกคนรู้ว่าอะไรเจ็บ แต่ไม่มีใครเห็นตรงกันว่าทำไม และข้อเรียกร้องที่ไม่มีสาเหตุรองรับถูกปฏิเสธได้ง่าย: อ่านแล้วเหมือนอารมณ์ และอารมณ์ก็แค่รอให้ผ่านไป

True Causes เปลี่ยนความคับข้องใจให้เป็นการวิเคราะห์ของกลุ่มเอง ทุกคนเขียนสาเหตุด้วยตัวเองโดยไม่ระบุชื่อ จึงไม่มีใครต้องพูดแทนทั้งห้อง จากนั้นกลุ่มพิจารณาทีละคู่ว่าสาเหตุหนึ่งส่งผลอย่างมากต่ออีกสาเหตุหรือไม่ และความเชื่อมโยงจะนับเมื่อได้สามในสี่ของคะแนนเสียงเท่านั้น รากคือข้อเรียกร้อง มาตรการซึ่งแต่ละข้อพิจารณาเทียบกับแต่ละราก คือสิ่งที่ควรเรียกร้องก่อน แผนผังไปวางบนโต๊ะของผู้ที่เปลี่ยนแปลงได้ โดยทุกความเชื่อมโยงแสดงว่าได้ข้อยุติมาอย่างไร

ไม่มีใครต้องดำเนินการทั้งหมด คำถามคือผู้จัดตั้ง: คำถามถูกเผยแพร่ ห้องหนึ่งเปิดให้ทุกคนที่มีอีเมลของสถานที่ที่เกี่ยวข้อง และหลายห้องรวมเป็นแผนผังเดียว หนึ่งสัปดาห์หลังเสร็จ ห้องจะลืมว่าใครเคยนั่งอยู่ เก็บไว้เพียงชื่อผู้ดูแลห้อง ส่วนแผนผัง ทุกคู่ที่พิจารณา มาตรการ และการคาดการณ์คงอยู่ นั่นคือสิ่งที่คุณนำกลับมาในอีกหนึ่งปีต่อมา เมื่อคำตอบที่ได้คือ “เราจะพิจารณาดู”