စည်းရုံးသူများ– လူတိုင်း ဒေါသထွက်နေသည့်အရာကို ၎င်းနောက်ကွယ်ရှိ အကြောင်းရင်းများပါသော တောင်းဆိုချက်များအဖြစ် ပြောင်းပါ

လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတွင် မကျေနပ်ချက် ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိသော်လည်း အစီအစဉ် မရှိပါ။ လူတိုင်း ဘာက နာကျင်စေသည်ကို သိကြသော်လည်း ဘာကြောင့်ဆိုသည်ကို မည်သူမျှ သဘောမတူကြပါ– နောက်ကွယ်တွင် အကြောင်းရင်းမရှိသော တောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်ရန် လွယ်ကူသည်– ၎င်းသည် စိတ်ခံစားမှုတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်ရပြီး စိတ်ခံစားမှုများကို စောင့်ဆိုင်းလိုက်ရုံဖြင့် ပြေပျောက်သွားတတ်သည်။

True Causes က မကျေနပ်ချက်များကို အုပ်စု၏ ကိုယ်ပိုင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုအဖြစ် ပြောင်းပေးသည်။ လူတိုင်း အကြောင်းရင်းများကို တစ်ဦးတည်း အမည်မပါဘဲ ရေးသဖြင့် မည်သူမျှ အခန်းကိုယ်စား ပြောရန် မလိုပါ။ ထို့နောက် အုပ်စုက အကြောင်းရင်းတစ်ခုသည် အခြားတစ်ခုကို သိသိသာသာ လွှမ်းမိုးမမိုးကို အတွဲလိုက် အကဲဖြတ်ပြီး မဲ၏ လေးပုံသုံးပုံ ရမှသာ ချိတ်ဆက်မှုကို ရေတွက်သည်။ အရင်းခံများသည် တောင်းဆိုချက်များ ဖြစ်သည်။ အရင်းခံတစ်ခုစီနှင့် အကဲဖြတ်ထားသော လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ဦးစွာ တောင်းဆိုရမည့်အရာများ ဖြစ်သည်။ မြေပုံသည် အပြောင်းအလဲ လုပ်နိုင်သူ၏ စားပွဲပေါ်သို့ ရောက်သွားပြီး ချိတ်ဆက်မှုတိုင်းက ၎င်းကို မည်သို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်ကို ပြသည်။

မည်သူမျှ တစ်ခုလုံးကို စီမံရန် မလိုပါ။ မေးခွန်းကိုယ်တိုင်က စည်းရုံးသူ ဖြစ်သည်– ၎င်းကို ထုတ်ပြန်ထားပြီး ၎င်းနှင့်သက်ဆိုင်သော နေရာတွင် လိပ်စာရှိသူ မည်သူ့အတွက်မဆို အခန်းတစ်ခန်း ပွင့်ကာ အခန်းများစွာသည် မြေပုံတစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသည်။ ပြီးဆုံးပြီး တစ်ပတ်အကြာတွင် အခန်းသည် ၎င်းတွင် မည်သူ ပါဝင်ခဲ့သည်ကို မေ့သွားပြီး ၎င်း၏ အခန်းတာဝန်ခံ၏ အမည်ကိုသာ ထိန်းထားသည်– မြေပုံ၊ အကဲဖြတ်ခဲ့သော အတွဲတိုင်း၊ လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် ခန့်မှန်းချက်များ ကျန်ရှိသည်။ အဖြေမှာ “ကျွန်ုပ်တို့ စစ်ဆေးကြည့်ပါမည်” ဖြစ်ခဲ့သောအခါ တစ်နှစ်အကြာတွင် သင် ပြန်ယူလာမည့်အရာမှာ ၎င်းပင် ဖြစ်သည်။