കുറിപ്പുകൾ · ഭിന്നിച്ച വോട്ടുകൾ
മിക്ക സംഘ പ്രക്രിയകളും ഭിന്നതയെ ഒരു ഫലമായി കാണുന്നു. മുറിയിൽ പകുതി ഉവ്വ് എന്നും പകുതി ഇല്ല എന്നും പറയുന്നു, പ്രമേയം പരാജയപ്പെടുന്നു, ഉത്തരം കിട്ടിയതുപോലെ ചോദ്യം രേഖയിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞുപോകുന്നു. കാരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ചോദ്യത്തിന് അത് തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്നതാണ്: A-ക്ക് B-യിൽ ഒരു സ്വാധീനവുമില്ലെന്ന് മുറി തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ല. മുറി ഒന്നും തീരുമാനിച്ചിട്ടേയില്ല.
True Causes ഭിന്നതയെ വേറെ വിധത്തിൽ കാണുന്നു. ഒരു കാരണം മറ്റൊന്നിനെ കാര്യമായി സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതിൽ ഒരു പാനൽ സ്തംഭിക്കുമ്പോൾ, ചോദ്യം നിശ്ശബ്ദമായി പരാജയപ്പെടുന്നില്ല. അത് തുറന്നുതന്നെ നിൽക്കുന്നു, തീർപ്പാക്കാൻ മറ്റൊരിടത്തേക്ക് പോകുന്നു. രണ്ടാമത്തെ പാനലും ഭിന്നിച്ചാൽ, ജോടി തർക്കത്തിലുള്ളതായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും മാപ്പിൽ കാണാവുന്നതായി നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വിയോജിപ്പ് ഫലത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
അതേ ആളുകളോട് വീണ്ടും ചോദിച്ചാൽ ഉത്തരം അപൂർവമായേ മാറൂ. അതിനാൽ ഭിന്നിച്ച ചോദ്യം അത് ഭിന്നിപ്പിച്ച സംഘത്തെ വിട്ട് മറ്റ് രണ്ട് മുഴുവൻ സംഘങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്നു; അനുകൂലമായ ഒരു സദസ്സിലേക്ക് അതിനെ തിരിച്ചുവിടാനാവാത്ത വിധത്തിലാണ് അവയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. അവ വെവ്വേറെ ഉത്തരം നൽകുന്നു, രണ്ടും യോജിക്കണം. ചോദ്യങ്ങളുടെ വിതരണവും കാലക്രമേണ മാറിമാറി വരുന്നു; അതിനാൽ മാപ്പിന്റെ ഒരു ഭാഗവും ഒരു സംഘത്തിന്റെയും കുത്തകയാകുന്നില്ല.
ഈ രണ്ട് നിയമങ്ങളും ചേർത്തത്, അവയില്ലാത്ത പതിപ്പിനെ സിമുലേഷനിലെ ഒരു വോട്ടിങ് ബ്ലോക്ക് തകർത്തതുകൊണ്ടാണ്. മുകളിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്നതോടെ, തീരുമാനിച്ച ഓരോ പതിനായിരം ചോദ്യങ്ങളിലും ഏകദേശം 3 തെറ്റായ ബന്ധങ്ങൾ മാത്രമേ ഈ രീതി ഉണ്ടാക്കുന്നുള്ളൂ — ഓരോ വ്യക്തിയും 30% ചോദ്യങ്ങൾക്ക് തെറ്റായി ഉത്തരം നൽകുമ്പോൾ പോലും. മറ്റ് സംഘങ്ങളിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്നതോടെ, ഒരുമിച്ച് വോട്ട് ചെയ്യുന്ന മൂന്ന് സീറ്റുകളുള്ള ഒരു മുറി യഥാർഥ ചാലകശക്തികളിൽ 0.43 കണ്ടെത്തുന്നതിൽ നിന്ന് 0.98 കണ്ടെത്തുന്നതിലേക്ക് ഉയരുന്നു.
ഈ തത്വം പൊതുവായതാണ്. “ഞങ്ങൾക്ക് യോജിക്കാനായില്ല” എന്നതിനെ “ഇല്ല” ആക്കുന്ന ഏത് പ്രക്രിയയും, വോട്ട് ഭിന്നിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രം ഒരു കാരണത്തെ നീക്കം ചെയ്യാൻ ഒരു ചെറിയ സംഘത്തെ അനുവദിക്കുന്നു. തർക്കം രേഖയിൽ നിലനിർത്തുകയും മുറിയിൽ ഇല്ലാതിരുന്നവരിലേക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് അത് തടയുന്നു.
പല സംഘങ്ങൾ ചേർന്ന് നിർമിച്ച ഒരു മാപ്പ് കാണുക → · കൂടുതൽ കുറിപ്പുകൾ