NOTITIES · VERDEELDE STEMMINGEN
De meeste groepsprocessen behandelen verdeeldheid als een uitkomst. De helft van de ruimte zegt ja, de helft zegt nee, het voorstel wordt verworpen, en de vraag verdwijnt uit het verslag alsof ze beantwoord is. Bij een causale vraag is dat misleidend: de ruimte heeft niet besloten dat A geen effect heeft op B. Ze heeft helemaal niets besloten.
True Causes gaat anders met verdeeldheid om. Als een panel vastloopt op de vraag of de ene oorzaak aanzienlijke invloed heeft op de andere, sneuvelt de vraag niet stilletjes. Ze blijft open en gaat elders heen om beslist te worden. Als ook een tweede panel verdeeld is, wordt het paar als betwist gepubliceerd en blijft het zichtbaar op de kaart. Het meningsverschil hoort bij het resultaat.
Dezelfde mensen opnieuw vragen verandert het antwoord zelden. Daarom verlaat een vraag waarover verdeeldheid is de groep die erover verdeeld was en gaat ze naar twee andere volledige groepen, zo gekozen dat ze niet naar een welgezind publiek kan worden gestuurd. Die antwoorden afzonderlijk, en ze moeten het eens zijn. Welke groep welke vragen krijgt, rouleert ook in de tijd, zodat geen groep een deel van de kaart beheerst.
Beide regels zijn toegevoegd omdat een gesimuleerd blok de versie zonder deze regels kraakte. Met escalatie maakt de methode ongeveer 3 verkeerde koppelingen per tienduizend besliste vragen, zelfs als ieder persoon 30% van de vragen verkeerd beantwoordt. Met doorverwijzing gaat een ruimte met drie plekken die samen stemmen van 0.43 van de echte drijvende krachten terugvinden naar 0.98.
Het principe is algemeen. Elk proces dat ‘we werden het niet eens’ omzet in ‘nee’, laat een kleine groep een oorzaak verwijderen door simpelweg de stemming te verdelen. Het geschil in het verslag houden, en het voorleggen aan mensen die niet in de ruimte zaten, voorkomt dat.
Bekijk een kaart die door meerdere groepen is gebouwd → · Meer notities