નોંધો · સ્રોતો
True Causes એ Structured Democratic Dialogue નું ઑનલાઇન અમલીકરણ છે, એ પદ્ધતિ જે John Warfield ના Interactive Management માંથી ઊગી અને Alexander Christakis અને Yiannis Laouris એ વિકસાવી. તે નવી નથી: પચાસ વર્ષનું સમીક્ષિત સંશોધન, સેંકડો દસ્તાવેજી સંવાદો. Laouris અને Christakis એ તેને સામૂહિક શાણપણનો ઉપયોગ કહ્યો, અને મોટા પાયાને તેની સૌથી કઠિન મર્યાદા ગણાવી; એ મર્યાદા દૂર કરવા માટે જ True Causes છે. થોડા જાણીજોઈને કરેલા ફેરફારો. એમાંનો એક: પદ્ધતિ દરેક વિચારને આખો સમય તેના લેખકના નામ સાથે જોડેલો રાખે છે, અને તેના પ્રેક્ટિશનરો દલીલ કરે છે કે નામ ન આપવાથી જવાબદારી નબળી પડે છે. અહીં સંવાદની અંદર કોઈનું નામ આવતું નથી, કારણ કે કાર્યસ્થળમાં કે વિભાજિત સમુદાયમાં નામ જ લોકોને સાચું કાર્ડ લખતાં અટકાવે છે. અમને લાગે છે કે આ સોદો સાચો છે; તે ચકાસાયો નથી. સંશોધન જુઓ. તેની આસપાસનું યંત્રરચનાનું વિજ્ઞાન, જૂથબંધ મતદાન સામે ચકાસાયેલા નિયમો, અને અમલીકરણ અમારું ઉમેરણ છે.
વ્યાપક સાહિત્ય: Structured Democratic Dialogue · Interpretive Structural Modelling · Interactive Management. અમારાં પોતાનાં સિમ્યુલેશન અને તેનાં પરિણામો સૉફ્ટવેર સાથે આવે છે અને તેની સાથેની નોંધોમાં વર્ણવેલાં છે.
બીજે શું ઉપલબ્ધ છે. Polis શોધે છે કે ભીડ પહેલેથી ક્યાં સહમત છે અને તમને ઝૂમખાં બતાવે છે. Remesh અને તેના જેવાં સાધનો સહમતી શોધવાનું આ કામ હજારો લોકો સુધી લઈ જાય છે. Habermas Machine એવું વિધાન લખે છે જેના પર જૂથના મોટા ભાગના સહી કરી શકે. ત્રણેય એક સવાલમાં સારાં છે: આપણે શેના પર સહમત છીએ? આ જુદો સવાલ પૂછે છે — શેનાથી શું થાય છે? — તેને જોડીએ જોડીએ નક્કી કરે છે, અને જે મતભેદો નક્કી ન કરી શકે તેમને ઢાંકવાને બદલે રાખે છે. સૌથી નજીકનું સાધન પદ્ધતિનું પોતાનું છે: Laouris ની ટીમનું IdeaPrism ઝૂમખાં અને નકશો અસમકાલીન રીતે ચલાવે છે અને મતભેદોને કારણ આપવા પાછા મોકલે છે.
ભીડનું શાણપણ નહીં. Galton નો બળદ અને ત્યાર પછીનું દરેક આગાહી-બજાર સ્વતંત્ર અનુમાનોની સરેરાશ થી કામ કરે છે: ભૂલો એકબીજાને રદ કરે છે કારણ કે કોઈએ વાત કરી નહોતી. એક આંકડા માટે — વજન, તારીખ, કિંમત — એ યોગ્ય સાધન છે. શું A, B નું કારણ છે માટે તેની પાસે જવાબ નથી, જ્યાં સો અજાણ અનુમાનોની સરેરાશ એક અજાણ અનુમાન જ હોય છે. આ ઊલટી રીતે કામ કરે છે: લોકોને પહેલાં વાત કરાવાય છે, જેથી તેઓ જે પરખે તે જાણકાર હોય; અને તેમના નિર્ણયોની સરેરાશ નથી કઢાતી, પણ એક મર્યાદા સામે ગણાય છે જે તેમણે સાથે મળીને પાર કરવી પડે. ભીડને સ્વતંત્રતા જોઈએ; જૂથને વહેંચાયેલો અર્થ જોઈએ.
બીજાં ક્ષેત્રોના શબ્દોમાં. કમ્પ્યુટર વૈજ્ઞાનિક માટે આ માનવ-આધારિત ગણતરી છે: લોકો દરેક જોડીનો જવાબ આપે છે, અને એક અલ્ગોરિધમ, interpretive structural modelling, નકશો ગોઠવે છે. અર્થશાસ્ત્રી માટે તે Hayek ના અર્થમાં વિખરાયેલા જ્ઞાન પર કામ કરે છે: સમસ્યાને જે જોઈએ તે ઘણા લોકોમાં વહેંચાયેલું છે, અને કોઈ એક પાસે તે બધું નથી. જાહેર સવાલ પર તે નાગરિક બુદ્ધિ છે. અને તે સામૂહિક સમસ્યા-ઉકેલ છે, સામૂહિક નિર્ણય નહીં: તે નિર્ણયને માહિતી આપે છે અને નિર્ણય એ લોકો પર છોડે છે જેમણે તેનો જવાબ આપવાનો છે.
તમારા પોતાના સવાલ પર, Structured Democratic Dialogue ઑનલાઇન ચલાવો.