टिप्पणी · स्रोतहरू
True Causes संरचित लोकतान्त्रिक संवादको अनलाइन रूप हो, जुन विधि John Warfield को Interactive Management बाट जन्मियो र Alexander Christakis र Yiannis Laouris ले विकास गरे। यो नयाँ होइन: पचास वर्षको समकक्षी-समीक्षित काम, अभिलेख गरिएका सयौँ संवाद। Laouris र Christakis ले यसलाई सामूहिक बुद्धिको सदुपयोग भने, र आकारलाई यसको सबैभन्दा कठिन सीमा भने; त्यो सीमा हटाउनु नै True Causes को उद्देश्य हो। केही जानीजानी गरिएका भिन्नता छन्। तीमध्ये एउटा: यो विधिमा हरेक विचार सुरुदेखि अन्त्यसम्म लेखकको नामसँग जोडिएको हुन्छ, र यसका अभ्यासकर्ता बेनामीले जवाफदेहिता कमजोर बनाउँछ भन्ने तर्क गर्छन्। यहाँ संवादभित्र कसैको नाम लिइँदैन, किनकि कार्यस्थलमा वा विभाजित समुदायमा नामले नै मानिसलाई साँचो कार्ड लेख्नबाट रोक्छ। हाम्रो विचारमा यो रोजाइ ठीक छ; यसको परीक्षण भएको छैन। अनुसन्धान हेर्नुहोस्। यसको वरिपरिको संयन्त्र विज्ञान, गुटबन्दीको मतदानविरुद्ध परीक्षण गरिएका नियम, र कार्यान्वयन हामीले थपेका हौँ।
व्यापक साहित्य: संरचित लोकतान्त्रिक संवाद · Interpretive Structural Modelling · Interactive Management। हाम्रा आफ्नै सिमुलेसन र तिनका नतिजा सफ्टवेयरसँगै आउँछन्, र त्यससँगै आउने टिप्पणीमा तिनको वर्णन छ।
अरू के-के छन्। Polis ले भीड पहिल्यै कहाँ सहमत छ भनेर पत्ता लगाउँछ र तपाईंलाई गुच्छाहरू देखाउँछ। Remesh र त्यस्तै उपकरणले सहमति खोज्ने त्यो कामलाई हजारौँ मानिससम्म पुर्याउँछन्। Habermas Machine ले समूहका धेरैजसोले सही गर्न सक्ने कथन लेख्छ। तीनवटै एउटा प्रश्नमा राम्रा छन्: हामी केमा सहमत छौँ? यसले भने फरक प्रश्न सोध्छ — केले के निम्त्याउँछ? — त्यसलाई जोडी-जोडी गरी टुङ्ग्याउँछ, र टुङ्ग्याउन नसकेका असहमतिलाई ढाकछोप नगरी राख्छ। सबैभन्दा नजिकको उपकरण यही विधिकै हो: Laouris को टोलीको IdeaPrism ले गुच्छा बनाउने र नक्सा बनाउने काम एकै समयमा नभई आ-आफ्नो समयमा गर्छ र असहमतिलाई औचित्य दिन फिर्ता पठाउँछ।
भीडको बुद्धि होइन। Galton को गोरु र त्यसपछिका हरेक भविष्यवाणी बजार स्वतन्त्र अनुमानको औसत निकालेर काम गर्छन्: कसैले कुरा नगरेकाले गल्तीहरू एक-अर्कालाई काट्छन्। कुनै सङ्ख्याका लागि — तौल, मिति, मूल्य — यो ठीक उपकरण हो। तर के A ले B निम्त्याउँछ भन्ने प्रश्नमा यसको उत्तर छैन, जहाँ सय वटा अजानकार अनुमानको औसत पनि अजानकार अनुमान नै हुन्छ। यो उल्टो तरिकाले काम गर्छ: मानिसलाई पहिले कुरा गर्न लगाइन्छ, ताकि उनीहरूको निर्णय जानकारीमा आधारित होस्; र उनीहरूका निर्णयको औसत निकालिँदैन, उनीहरूले सँगै पार गर्नुपर्ने सीमासँग दाँजेर गनिन्छ। भीडलाई स्वतन्त्रता चाहिन्छ; समूहलाई साझा अर्थ।
अरू क्षेत्रका शब्दमा। कम्प्युटर वैज्ञानिकका लागि यो मानव-आधारित गणना हो: मानिसहरूले हरेक जोडीको उत्तर दिन्छन्, र एउटा एल्गोरिदम, interpretive structural modelling, ले नक्सा जोड्छ। अर्थशास्त्रीका लागि यसले Hayek ले भनेको अर्थमा छरिएको ज्ञानमा काम गर्छ: समस्यालाई चाहिने कुरा धेरै मानिसमा छरिएको हुन्छ, र कुनै एक जनासँग सबै हुँदैन। सार्वजनिक प्रश्नमा यो नागरिक बुद्धि हो। र यो सामूहिक निर्णय होइन, सामूहिक समस्या समाधान हो: यसले निर्णयलाई जानकारी दिन्छ, र निर्णय त्यसको जवाफ दिनुपर्ने मानिसहरूमै छोड्छ।