บันทึก · รายชื่อคัดเลือก
กระบวนการแบบมีโครงสร้างทุกแบบมีรายชื่อคัดเลือก: ความคิดมีมากเกินกว่าจะพิจารณาได้ทั้งหมด กลุ่มจึงลงคะแนนว่าจะนำข้อใดไปต่อ การลงคะแนนนั้นคือจุดที่สาเหตุหายไป ความคิดที่แพ้คือความคิดที่ไม่หวือหวา ความคิดที่มีคนเห็นเพียงไม่กี่คน และในสถานการณ์ที่ซับซ้อน ความคิดเหล่านั้นมักเป็นสาเหตุที่ลึกพอดี
True Causes จึงกันที่ในรายชื่อคัดเลือกไว้จำนวนหนึ่ง ใครก็เสนอชื่อความคิดที่ถูกมองข้ามได้โดยแนบแหล่งที่มา และการเสนอชื่อจะนับเมื่อมีอีกคนหนึ่งเห็นด้วยว่าแหล่งที่มานั้นตรงประเด็น ที่นั่งที่กันไว้หนึ่งที่ถูกเติมแบบสุ่ม เพื่อการสำรวจ ที่เหลือเป็นไปตามจำนวนการเสนอชื่อ โดยจำกัดกลุ่มผู้มีส่วนได้ส่วนเสียละหนึ่งที่ เพื่อไม่ให้กลุ่มใดกลุ่มเดียวยึดไปทั้งหมด ความคิดที่ไม่มีคะแนนเสียงเลยก็ยังไปถึงแผนผังได้: ขอเพียงมีแหล่งที่มา และมีสองคนสนับสนุน
ในการจำลองของเรา ห้องที่จัดอันดับตามความรู้สึกล้วนๆ ระบุสาเหตุจริงได้ไม่ถึงสักข้อในห้าข้อตอนลงคะแนน และการสร้างแผนผังภายหลังกู้คืนได้เพียง 0.2 แต่ถ้ากันที่ในรายชื่อคัดเลือกไว้ห้าที่ให้ความคิดที่ถูกมองข้ามแต่มีแหล่งที่มารองรับ ห้องเดียวกันนั้นจะพบ 3.3 จาก 5 ข้อแม้ในกรณีที่แย่ที่สุด
นี่คือผลกระทบเดี่ยวที่ใหญ่ที่สุดที่เราวัดได้ และแทบไม่มีต้นทุนเลย: ไม่กี่ที่นั่ง กับวินัยในการขอแหล่งที่มา มันได้ผลเพราะมันเปลี่ยนสิ่งที่ขึ้นมาบนโต๊ะได้ ไม่ใช่เปลี่ยนวิธีที่โต๊ะตัดสิน
ที่นั่งที่กันไว้ไม่ได้รับรองอะไรเลย มันเพียงเปิดให้ความคิดหนึ่งได้รับการพิจารณา เมื่ออยู่ในรายชื่อคัดเลือกแล้ว ความคิดนั้นต้องเผชิญคำถามทีละคู่เหมือนทุกข้อ ที่ 75% ของคะแนนเสียงที่ลงเท่ากัน หลักฐานทำให้ความคิดได้รับการพิจารณา แต่ไม่ได้ตัดสินผลลัพธ์