NOTATKI · ŹRÓDŁA
True Causes to internetowa implementacja Ustrukturyzowanego Dialogu Demokratycznego (Structured Democratic Dialogue), metody, która wyrosła z Interactive Management Johna Warfielda i którą rozwinęli Alexander Christakis i Yiannis Laouris. Nie jest nowa: pięćdziesiąt lat recenzowanych prac, setki udokumentowanych dialogów. Laouris i Christakis nazwali to wykorzystywaniem zbiorowej mądrości, a skalę wskazali jako jej najtrudniejsze ograniczenie; zniesienie tego ograniczenia to cel True Causes. Kilka świadomych odstępstw. Jedno z nich: metoda przez cały czas wiąże każdy pomysł z nazwiskiem autora, a jej praktycy twierdzą, że anonimowość osłabia rozliczalność. Tutaj nikt nie jest wymieniany z nazwiska wewnątrz dialogu, bo w zakładzie pracy albo w podzielonej społeczności to nazwisko powstrzymuje ludzi przed napisaniem prawdziwej karty. Uważamy, że ten wybór jest słuszny; nie został sprawdzony. Zobacz badania. Naszym wkładem są nauka o mechanizmach wokół metody, zasady sprawdzone wobec głosowania blokiem i implementacja.
Szersza literatura: Structured Democratic Dialogue · Interpretive Structural Modelling · Interactive Management. Nasze własne symulacje i ich wyniki są dołączone do oprogramowania i opisane w dołączonych do niego notatkach.
Co jeszcze istnieje. Polis znajduje miejsca, w których tłum już się zgadza, i pokazuje klastry. Remesh i podobne narzędzia skalują to szukanie zgody do tysięcy ludzi. Habermas Machine pisze stanowisko, które większość grupy może podpisać. Wszystkie trzy dobrze odpowiadają na jedno pytanie: w czym się zgadzamy? To narzędzie zadaje inne — co powoduje co? — rozstrzyga je para po parze i zachowuje spory, których nie potrafi rozstrzygnąć, zamiast je wygładzać. Najbliższe narzędzie pochodzi z samej metody: IdeaPrism zespołu Laourisa prowadzi łączenie w klastry i mapowanie asynchronicznie i odsyła spory do uzasadnienia.
To nie mądrość tłumu. Wół Galtona i każdy rynek predykcyjny od tamtej pory działają przez uśrednianie niezależnych zgadywań: błędy się znoszą, bo nikt z nikim nie rozmawiał. To właściwe narzędzie dla liczby — wagi, daty, ceny. Nie ma ono odpowiedzi na pytanie czy A powoduje B, gdzie sto niedoinformowanych zgadywań uśrednia się do niedoinformowanego zgadywania. Tu jest na odwrót: ludzie najpierw muszą porozmawiać, żeby to, co oceniają, było przemyślane; a ich oceny nie są uśredniane, tylko liczone względem progu, który muszą razem przekroczyć. Tłum potrzebuje niezależności; grupa potrzebuje wspólnego znaczenia.
Słowami innych dziedzin. Dla informatyki to obliczenia oparte na ludziach: ludzie odpowiadają na każdą parę, a algorytm, interpretacyjne modelowanie strukturalne, składa mapę. Dla ekonomii to praca na wiedzy rozproszonej w rozumieniu Hayeka: to, czego potrzebuje problem, jest rozsiane wśród wielu ludzi i nikt nie ma wszystkiego. Przy pytaniu publicznym to inteligencja obywatelska. I jest to zbiorowe rozwiązywanie problemów, nie zbiorowe podejmowanie decyzji: daje podstawę decyzji, a samą decyzję zostawia tym, którzy muszą za nią odpowiadać.
Przeprowadź Ustrukturyzowany Dialog Demokratyczny online, na własne pytanie.