NOTLAR · KAYNAKLAR
True Causes, John Warfield’ın Etkileşimli Yönetim’inden (Interactive Management) doğan ve Alexander Christakis ile Yiannis Laouris tarafından geliştirilen Yapılandırılmış Demokratik Diyalog yönteminin çevrimiçi bir uygulamasıdır. Yeni değildir: elli yıllık hakemli çalışma, belgelenmiş yüzlerce diyalog. Laouris ve Christakis buna kolektif bilgeliği harekete geçirmek dedi ve ölçeği en zor sınırı olarak gösterdi; bu sınırı kaldırmak True Causes’ın var olma nedenidir. Birkaç bilinçli sapma var. Biri şu: yöntem her fikri baştan sona yazarının adıyla birlikte tutar ve uygulayıcıları anonimliğin hesap verebilirliği zayıflattığını savunur. Burada bir diyalog içinde kimsenin adı geçmez, çünkü bir işyerinde ya da bölünmüş bir toplulukta insanları doğru kartı yazmaktan alıkoyan şey isimdir. Bu takasın doğru olduğunu düşünüyoruz; henüz test edilmedi. Araştırmalara bakın. Çevresindeki mekanizma bilimi, blok oylamaya karşı sınanmış kurallar ve uygulama bizim katkımızdır.
Daha geniş literatür: Yapılandırılmış Demokratik Diyalog · Yorumlayıcı Yapısal Modelleme · Etkileşimli Yönetim. Kendi simülasyonlarımız ve sonuçları yazılımla birlikte gelir ve onunla birlikte verilen notlarda açıklanır.
Başka neler var. Polis, bir kalabalığın zaten nerede anlaştığını bulur ve size kümeleri gösterir. Remesh ve benzeri araçlar bu uzlaşma bulmayı binlerce kişiye ölçekler. Habermas Machine, bir grubun çoğunun imzalayabileceği bir metin yazar. Üçü de tek bir soruda iyidir: neyde anlaşıyoruz? Bu ise farklı bir soru sorar — neyin neye yol açtığı? —, onu çift çift karara bağlar ve karara bağlayamadığı anlaşmazlıkları üstünü örtmek yerine saklar. En yakın araç yöntemin kendi aracıdır: Laouris’in ekibinden IdeaPrism, kümeleme ve haritalamayı eşzamansız yürütür ve anlaşmazlıkları gerekçelendirme için geri gönderir.
Kalabalıkların bilgeliği değil. Galton’un öküzü ve o zamandan beri her tahmin piyasası bağımsız tahminlerin ortalamasını alarak çalışır: hatalar birbirini götürür, çünkü kimse konuşmamıştır. Bu, bir sayı için doğru araçtır — bir ağırlık, bir tarih, bir fiyat. A, B’ye yol açar mı sorusuna ise yanıtı yoktur; orada yüz bilgisiz tahminin ortalaması bilgisiz bir tahmindir. Bu yöntem tersinden çalışır: insanlar önce konuşturulur, böylece yargıladıkları şey bilgiye dayanır; yargıları da ortalaması alınmaz, birlikte aşmaları gereken bir eşiğe karşı sayılır. Bir kalabalığın ihtiyacı bağımsızlıktır; bir grubun ihtiyacı ise ortak anlamdır.
Başka alanların sözcükleriyle. Bilgisayar bilimi açısından bu, insan tabanlı hesaplamadır: insanlar her çifti yanıtlar ve bir algoritma, yorumlayıcı yapısal modelleme, haritayı kurar. Ekonomi açısından, Hayek’in anlamında dağınık bilgiyle çalışır: bir sorunun ihtiyaç duyduğu şey pek çok insana dağılmıştır ve hiç kimse hepsine sahip değildir. Kamuya açık bir soruda bu, yurttaş zekâsıdır. Ve bu kolektif karar verme değil, kolektif problem çözmedir: bir karara dayanak sağlar ve kararı, hesabını verecek olanlara bırakır.
Kendi sorunuz üzerine çevrimiçi bir Yapılandırılmış Demokratik Diyalog yürütün.