ਨੋਟ · ਸਬੂਤ
ਕਿਸੇ ਦੇ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ True Causes ਨੂੰ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪਰਖਿਆ ਗਿਆ: ਇੱਕ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਜਵਾਬ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਅਤੇ ਧੜੇ ਵਜੋਂ ਵੋਟ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ। ਇਸ ਪੰਨੇ ਦਾ ਹਰ ਅੰਕੜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨਾਂ ਤੋਂ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਫ਼ਟਵੇਅਰ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦੁਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਉਹ ਇਸ ਪੰਨੇ ’ਤੇ ਨਹੀਂ।
ਵੀਹ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਸਿਮੂਲੇਟ ਕੀਤੀ ਸੰਸਥਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ ਸੱਚਮੁੱਚ ਡੂੰਘੇ ਕਾਰਨ ਹਨ। ਪੰਦਰਾਂ ਲੋਕ ਇਸ ’ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਕਤਾਰ ਲਈ ਦੋ ਸੌ ਵਾਰ, ਹਰ ਜੋੜੀ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਿਵੇਂ True Causes ਕਰਦਾ ਹੈ: ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਇੱਕ ਵੋਟ, ਪਾਈਆਂ ਵੋਟਾਂ ਦੇ 75% ’ਤੇ ਤੈਅ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸਹੀ ਜਵਾਬ ਪਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਗਿਣ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਹਰ ਵਿਧੀ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿੰਨੇ ਲੱਭਦੀ ਹੈ — ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਅੰਕ ਦੇਣ ਦਾ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਈਮਾਨਦਾਰ ਤਰੀਕਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸੇ ਅਸਲ ਕਮਰੇ ਕੋਲ ਜਵਾਬਾਂ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
| ਕਮਰਾ ਅੱਜ ਦੇ ਦੁੱਖ ਮੁਤਾਬਕ ਦਰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ | ਵੋਟ ’ਤੇ ਰੁਕੋ | ਅੱਗੇ ਵਧੋ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਾ ਬਣਾਓ | ਨਕਸ਼ਾ, ਸਬੂਤ ਲਈ ਰਾਖਵੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਨਾਲ |
|---|---|---|---|
| ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ | 5 ਵਿੱਚੋਂ 3.1 | 5 ਵਿੱਚੋਂ 3.9 | 5 ਵਿੱਚੋਂ 4.1 |
| ਥੋੜ੍ਹਾ | 5 ਵਿੱਚੋਂ 2.4 | 5 ਵਿੱਚੋਂ 3.8 | 5 ਵਿੱਚੋਂ 4.1 |
| ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ | 5 ਵਿੱਚੋਂ 0.8 | 5 ਵਿੱਚੋਂ 3.4 | 5 ਵਿੱਚੋਂ 4.0 |
| ਲਗਭਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ | ਕੋਈ ਨਹੀਂ | 5 ਵਿੱਚੋਂ 0.2 | 5 ਵਿੱਚੋਂ 3.3 |
ਹੇਠਲੀ ਕਤਾਰ ਪੜ੍ਹੋ। ਜਦੋਂ ਕਮਰਾ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਅਹਿਸਾਸ ਮੁਤਾਬਕ ਦਰਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੋਟ ਪੰਜ ਅਸਲ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੀ ਨਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਪਰ ਨਕਸ਼ਾ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ 0.2 ਬਚਦੇ ਹਨ — ਵੋਟ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਿਆ ਕਾਰਨ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਆਖ਼ਰੀ ਕਾਲਮ ਇਲਾਜ ਹੈ: ਸਰੋਤ ਵਾਲੇ ਅਣਡਿੱਠੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਲਈ ਛੋਟੀ ਸੂਚੀ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਥਾਵਾਂ ਰੱਖੋ, ਅਤੇ ਕਮਰਾ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਵੀ 5 ਵਿੱਚੋਂ 3.3 ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਉੱਪਰਲੀ ਕਤਾਰ ਪੜ੍ਹੋ: ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਕੋਨੇ ਵਾਲਾ ਕਮਰਾ ਵੀ ਵੋਟ ਨਾਲੋਂ ਨਕਸ਼ੇ ਨਾਲ ਵੱਧ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, 3.1 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ 3.9, ਕਿਉਂਕਿ 75% ’ਤੇ ਜੋੜੀ-ਵਾਰ ਸਵਾਲ ਦਰਜਾਬੰਦੀ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਸਾਧਨ ਹੈ।
ਸਮੂਹ ਦਾ ਆਕਾਰ ਧਿਆਨ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਅਹਿਮ ਹੈ। ਉੱਪਰ ਵਾਂਗ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਪੰਜ ਤੋਂ ਪੰਜਾਹ ਤੱਕ ਦੇ ਪੈਨਲ ਸਾਰੇ ਪੰਜ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 4.0 ਅਤੇ 4.5 ਵਿਚਕਾਰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਵੱਡਾ ਪੈਨਲ ਘੱਟ ਜੋੜੀਆਂ ਵਿਵਾਦਿਤ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਰ ਮੈਂਬਰ ਹਰ ਜੋੜੀ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਮਰਾ ਲਗਭਗ ਪੰਦਰਾਂ-ਪੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਲਈ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪੰਦਰਾਂ ਲੋਕ ਇੱਕ ਕੰਧ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅੰਕੜੇ ਉੱਥੇ ਸਿਖਰ ’ਤੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਖੜ੍ਹੀ ਢਲਾਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮਨੁੱਖੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਪੰਜ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅਸਲ ਅਸਰ ਗ਼ਲਤ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗ਼ੈਰ-ਅਸਰ, ਤਾਂ ਪੰਦਰਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਫਿਰ ਵੀ 5 ਵਿੱਚੋਂ 4.0 ਕਾਰਨ ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਗ਼ਲਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ 78% ਜੋੜੀਆਂ ਕਦੇ ਤੈਅ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਾ 2.9 ਦਾ ਨਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੁਝ ਜੋੜੀਆਂ ਤੋਂ ਜੋ ਤੈਅ ਹੋਈਆਂ; ਬੇਤਰਤੀਬ ਪੰਜ ਕਾਰਡ ਚੁਣਨ ਨਾਲ 1.25 ਦਾ ਨਾਂ ਆਉਂਦਾ। ਪੰਝੱਤਰ ਫ਼ੀਸਦੀ ਖਿੰਡੀਆਂ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਕਮਰੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜੋ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਗ਼ਲਤ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਪੂਰੇ ਪੈਨਲ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਪੰਜਾਹ ਸਵਾਲ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਹਮਣੇ।
ਕੁਝ ਜਵਾਬ ਮੁਫ਼ਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਸਮੂਹ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਕਿ A ਦਾ B ’ਤੇ ਅਸਰ ਹੈ ਅਤੇ B ਦਾ C ’ਤੇ, ਤਾਂ A ਅਤੇ C ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ — ਇਹ ਸਿੱਟਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵੋਟ ਨਾਲ ਇਹ ਸ਼ਾਰਟਕੱਟ ਛੋਟਾ ਹੈ: ਇਹ 1–3% ਸਵਾਲ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੜੀ ਸਿਰਫ਼ 75% ’ਤੇ ਤੈਅ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ 800 ਜੋੜੀਦਾਰ ਗੇੜਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨਾਲ ਸਟੀਕਤਾ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਘਟੀ।
ਦੋਹਰੇ ਕਾਰਡ ਸਮਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ। ਮੰਨ ਲਓ ਪੰਜ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਿਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਕੰਧ ’ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਕਾਰਡਾਂ ਵਜੋਂ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਸਟਿੱਕਰ ਵਾਲੇ ਹਰ ਕਾਰਡ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦਾ: ਕਮਰਾ ਫਿਰ ਵੀ ਪੰਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 4.0 ਲੱਭਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਕਮਰਾ 380 ਦੀ ਬਜਾਏ 830 ਜੋੜੀਆਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਦੋਹਰੇ ਕਾਰਡਾਂ ਨੂੰ ਰਲਾਉਣਾ ਹੀ ਜੋੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪੜਾਅ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਉਹੀ ਸਿਮੂਲੇਟ ਕੀਤੀ ਸੰਸਥਾ, ਵੀਹ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ, ਪੰਜ ਅਸਲ ਕਾਰਨ। ਪੰਦਰਾਂ ਲੋਕ ਹਰ ਜੋੜੀ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਪਾਈਆਂ ਵੋਟਾਂ ਦੇ 75% ’ਤੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਸੀਟਾਂ ਧੜੇ ਵਜੋਂ ਵੋਟ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਹਰ ਥਾਂ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ, ਸਿਵਾਏ ਉੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਸੱਚ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ — ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਰੂਪ, ਉਹ ਜੋ ਕੋਈ AI ਏਜੰਟ ਨਿਭਾਏਗਾ। ਤੀਹ ਦਾ ਕਮਰਾ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਬਣਿਆ ਹੈ: ਹਰ ਕੋਈ ਇੱਕ ਕੰਧ ’ਤੇ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਪਰਚੀ ਨਾਲ ਦੋ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਕਾਰਡ ਆਪਣੇ ਲੇਖਕ ਦੇ ਸਮੂਹ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਸਮੂਹ ਆਪਣੀ ਕੰਧ ਦਾ ਢਾਂਚਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅੜਿੱਕਾ ਦੂਜੇ ਸਮੂਹ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ ਗੇੜ ਹਰ ਸਮੂਹ ਦੇ ਮੂਲ ਕਾਰਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਦੇ ਮੂਲ ਕਾਰਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਹਰ ਅੰਕੜਾ ਉਸ ਸੈਟਿੰਗ ’ਤੇ ਦੋ ਸੌ ਸਿਮੂਲੇਟ ਕੀਤੇ ਕਮਰਿਆਂ ਦਾ ਹੈ।
| ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਸੀਟਾਂ | ਲੱਭੇ ਕਾਰਨ | ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਪਹਿਲੇ ਪੰਜਾਂ ਵਿੱਚ | ਨਿਸ਼ਾਨਬੱਧ |
|---|---|---|---|
| ਕੋਈ ਨਹੀਂ | 5 ਵਿੱਚੋਂ 4.1 | 79% | 4% |
| ਪੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ | 5 ਵਿੱਚੋਂ 3.9 | 62% | 78% |
| ਪੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ | 5 ਵਿੱਚੋਂ 3.8 | 43% | 98% |
| ਪੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ | 5 ਵਿੱਚੋਂ 3.7 | 34% | 99% |
| ਪੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਛੇ — ਕਬਜ਼ਾ | 5 ਵਿੱਚੋਂ 3.6 | 30% | 35% |
| ਤੀਹ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਦੋ ਸਮੂਹ | 5 ਵਿੱਚੋਂ 4.6 | 94% | 2% |
| ਤੀਹ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ, ਦੋ ਸਮੂਹ | 5 ਵਿੱਚੋਂ 4.5 | 90% | 28% |
| ਤੀਹ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠ, ਦੋ ਸਮੂਹ | 5 ਵਿੱਚੋਂ 4.2 | 63% | 54% |
ਘੱਟਗਿਣਤੀ ਕੋਈ ਕੜੀ ਨਹੀਂ ਜੋੜ ਸਕਦੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਨਕਸ਼ੇ ’ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਧੱਕ ਸਕਦੀ ਹੈ: ਪੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਸੀਟਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ ਪੰਜ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਾਰ ਸੀਟਾਂ ਤਿੰਨ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਵਾਰ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਨਕਸ਼ਾ ਠੀਕ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਹੀ ਸੀਟਾਂ ਉਸ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਵਾਲੀ ਹਰ ਜੋੜੀ ’ਤੇ ਘੱਟਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਰਿਕਾਰਡ ਇਸ ’ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ — ਅਜਿਹੇ ਧੜੇ ਵਾਲੇ 78–99% ਕਮਰਿਆਂ ’ਤੇ ਅਤੇ 4% ਈਮਾਨਦਾਰ ਕਮਰਿਆਂ ’ਤੇ, ਇੱਕ ਗਿਣਤੀ ਵਜੋਂ, ਕਦੇ ਨਾਂ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ। ਛੇ ਸੀਟਾਂ ਪੂਰੇ ਸਮੂਹ ’ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਨਮੂਨਾ ਇੰਨਾ ਆਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉੱਭਰਦਾ ਨਹੀਂ। ਇਲਾਜ ਆਖ਼ਰੀ ਕਤਾਰਾਂ ਹਨ: ਤੀਹ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਧੜਾ ਪਰਚੀ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੜਿੱਕਾ ਦੂਜੇ ਸਮੂਹ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਚਾਰ ਸੀਟਾਂ ਦਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨੌਂ ਵਾਰ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਰਹਿਣ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕੋਈ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਵੋਟਿੰਗ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੱਕ ਜੋੜੀਆਂ ਮੌਜੂਦ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ, ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਸੀਟ ਨੂੰ ਬਾਕੀਆਂ ਵਾਂਗ ਪੜ੍ਹਨਾ ਅਤੇ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਤੀ ਜੋੜੀ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਸਕਿੰਟ। ਇਹ ਕਾਹਲ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, AI ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਜੋ AI ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੀ ਉਹ ਹੈ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਕਰੇ।
ਕਮਰਿਆਂ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਕਮਰੇ ਖੋਲ੍ਹਣੇ ਮੁਫ਼ਤ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਘੜੇ ਹੋਏ ਕਮਰੇ ਸਾਂਝੇ ਨਕਸ਼ੇ ’ਤੇ ਅਸਲੀ ਕਮਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵੋਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਕਿਸੇ ਕਮਰੇ ਦੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਤਾਂ ਹੀ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਪੁਸ਼ਟ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸੰਚਾਲਕ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ’ਤੇ ਸਰਵਰ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਕਮਰੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਕੀਤੀ ਹੈ — ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਾਂ ਹਰ ਸਵਾਲ ’ਤੇ ਇੱਕ ਗਿਣੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਕਮਰੇ ਖੋਲ੍ਹੇ। ਹਰ ਕਮਰਾ ਫਿਰ ਵੀ ਰਲੇ ਹੋਏ ਨਕਸ਼ੇ ’ਤੇ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਗਿਣਿਆ ਜਾਂ ਅਣਪੁਸ਼ਟ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਠਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਖੇ ਕਿ ਕੌਣ ਬੋਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਸ ਦੇ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਦਾ ਭਾਰ ਪਿਆ। ਸਿਮੂਲੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ — ਪੰਜ ਅਸਲ ਕਮਰੇ ਪੰਜ ਘੜੇ ਹੋਏ ਕਮਰਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ — ਇਹ ਨਿਯਮ ਇੱਕ ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਦੇ ਬਚਣ ਨੂੰ 100 ਵਿੱਚੋਂ 69 ਗੇੜਾਂ ਤੋਂ ਸਾਰੇ 100 ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲੁਕੀਆਂ ਗਿਣਤੀਆਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਦਦ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੀਜੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਅੱਧੇ ਤੱਕ ਲੋਕ ਜੋ ਵੀ ਅੱਗੇ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਵੋਟਿੰਗ ਦੌਰਾਨ ਸਟਿੱਕਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗਿਣਤੀਆਂ ਦਿਖਾਉਣ ਨਾਲ ਕਮਰਾ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਗੁਆ ਬੈਠਦਾ ਹੈ: ਗਿਣਤੀਆਂ ਲੁਕਾਉਣ ’ਤੇ 4.2 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਪੰਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 4.0 ਲੱਭੇ। ਸਬੂਤ ਵਾਲੀਆਂ ਸੀਟਾਂ ਭੀੜ ਤੋਂ ਖੁੰਝਿਆ ਬਹੁਤਾ ਫੜ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਗਿਣਤੀਆਂ ਇਸ ਲਈ ਲੁਕੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਧੀ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਵੋਟ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਔਖੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਪੰਜ ਵਿੱਚੋਂ ਚਾਰ ਵਾਰ ਅਤੇ ਸੌਖੀਆਂ ਦਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨੌਂ ਵਾਰ ਸਹੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਪੰਜ ਅਸਲ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 4.1 ਲੱਭਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋ ਸਮੂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਕਮਰਾ 4.6। ਜੇ ਲੋਕ ਦਸ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਗ਼ਲਤ ਹੋਣ, ਤਾਂ 70% ਜੋੜੀਆਂ ਕਦੇ ਤੈਅ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਜਿਸ ਜੋੜੀ ’ਤੇ ਸਮੂਹ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਭੇਜੀ ਜਾਂਦੀ: ਹਰ ਪੱਖ ਇੱਕ ਵਾਕ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੂਜਾ ਪੱਖ ਜਿੱਤਣ ’ਤੇ ਕੀ ਗੁਆਚ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਜੋੜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬਿਨਾਂ ਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋੜੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਮੂਹ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਹ ਵਾਕ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਨਵੇਂ ਸਿਰਿਓਂ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।