Μια ανάλυση μετά το συμβάν είναι συνήθως ένας αναλυτής που σκέφτεται εκ μέρους της ομάδας, και συνήθως κατονομάζει την πιο ορατή αστοχία: τη διακοπή λειτουργίας, το εξάρτημα που επιστράφηκε, το λάθος στη συλλογή παραγγελιών. Αυτά είναι συνέπειες. Οι αιτίες βρίσκονται πιο πίσω, μοιρασμένες στους ανθρώπους που είδαν διαφορετικά κομμάτια του.
Το True Causes μετατρέπει την ανασκόπηση στη δική της ανάλυση της ομάδας. Ο καθένας προτείνει αιτίες ανώνυμα, ώστε κανείς να μη γράφει με το βλέμμα στον προϊστάμενο. Έπειτα η ομάδα απαντά σε ένα ερώτημα τη φορά, αν αυτή η αιτία επηρεάζει σημαντικά εκείνη, και μια σύνδεση διατηρείται μόνο όταν συμφωνούν τα τρία τέταρτα. Ένα διχασμένο αποτέλεσμα δεν απορρίπτεται ποτέ σιωπηλά: πηγαίνει σε άλλη ομάδα, και αν διχαστεί κι εκεί, δημοσιεύεται ως αμφισβητούμενο.
Πολλές ομάδες ή μονάδες μπορούν να τρέξουν το ίδιο ερώτημα χωριστά και να συγχωνεύσουν τους χάρτες τους, κάτι που δείχνει ποιες αιτίες βρήκαν ανεξάρτητα. Μια ιδιωτική αίθουσα μπορεί επίσης να πάρει όσα βρήκαν οι δημόσιες αίθουσες για το ερώτημά της, χωρίς τίποτα δικό της να βγαίνει έξω.