संवाद चालवणे
संचालकासमोर येणारे प्रसंग, प्रत्येक टप्प्यासाठी एक, सूत्रसंचालकांच्या स्वतःच्या तक्त्यांमधून आणि या व्यासपीठाच्या नियमांमधून. प्रत्येकी तीन मिनिटे. तुम्ही काय कराल ते निवडा; मग का ते वाचा. प्रत्येकातील पहिली निवड म्हणजे तुमचे गुण; हेतू असा की प्रसंग प्रत्यक्ष समोर येण्यापूर्वी तुम्ही त्याला एकदा सामोरे गेलेले असावे.
वाचक
या धड्यांमधील “वाचक” म्हणजे प्रश्न किंवा कार्ड प्रकाशित होण्यापूर्वी व्यासपीठ त्यावरून फिरवते ते भाषा मॉडेल. ते फक्त लेखकाशी बोलते, लेखकाने स्वीकारावी किंवा दुर्लक्ष करावी अशी सूचना म्हणून; ते काहीही अडवत नाही, काहीही ठरवत नाही, आणि तुम्हाला कधीही अहवाल देत नाही. एखादा धडा म्हणतो की वाचकाने काही हाताळले, तेव्हा त्याचा अर्थ लेखकाला सूचना दाखवली गेली — काहीतरी सक्तीने लागू केले असा नाही.
1. प्रश्न
पद्धतीचा §2; प्रश्नाचा वाचक
2. खोलीत कोण आहे
ॲशबीचा आवश्यक वैविध्याचा नियम; सामील होण्याचा फॉर्म
3. मांडणी
तक्ता 1: बैठकव्यवस्था, आळीपाळी, सक्रिय श्रवण
4. स्पष्टीकरण
तक्ता 2: निर्णय टाळणे, प्रश्नांना प्रोत्साहन
5. वर्गवारी आणि निवड
तक्ते 3–4: मते मोजणे, स्वायत्तता राखणे; राखीव जागा
6. रचना
तक्ता 5: होय/नाही मते मोजणे, तीव्र चर्चा सांभाळणे
7. नकाशा आणि उपाय
तक्ता 6: मूल्यमापने, उपाय गट; उपायांचा वाचक
8. समारोप
तक्ता 7: दर्जा-निर्देशक; आधी-आणि-नंतरचा प्रश्न
नकाशाचा प्रकार निवडण्यापूर्वी