ભૂલભરેલી પ્રાથમિકતાઓની અસર: જૂથ જે સમસ્યાને સૌથી ઊંચો ક્રમ આપે છે તે સામાન્ય રીતે નીચલા વહેણની કેમ હોય છે, અને મતદાન વિરુદ્ધ કારણોના નકશા વિશે એક સિમ્યુલેટેડ રૂમ શું બતાવે છે.

કારણ-સંબંધી સવાલ પર વહેંચાયેલો મત ચૂપચાપ નિષ્ફળ જવાને બદલે આગળ કેમ મોકલાવો જોઈએ, અને તેને બીજાં જૂથોને મોકલવાથી કોઈ એક જૂથ નકશાને દોરી ન શકે તે કેવી રીતે સુનિશ્ચિત થાય છે.

સ્રોત સાથેના નજરઅંદાજ થયેલા વિચારો માટે ટૂંકી યાદીમાં થોડી જગ્યાઓ કેમ અનામત રાખવી જોઈએ, અને લાગણી પ્રમાણે ક્રમ આપતા રૂમ માટે તેનાથી શું ફેર પડે છે.

નાના રૂમમાંના હજારો લોકો કારણોના એક નકશા સુધી કેવી રીતે પહોંચે છે: અલગ દીવાલો, વહેંચાયેલા સવાલો, આવ-જા કરતા દાવા, ફક્ત તેમના લેખકોએ ભેગી કરેલી શબ્દરચનાઓ, અને એકમાં ભળેલા નકશા.

True Causes પાછળનો દરેક આંકડો, તેની સાથે આવતાં સિમ્યુલેશનમાંથી: મતદાન વિરુદ્ધ નકશાથી મળેલાં કારણો, જૂથનું કદ, ભૂલની ભેખડ, અને રૂમની અંદરની લઘુમતી શું કરી શકે અને શું ન કરી શકે.

True Causes, Structured Democratic Dialogue ઑનલાઇન ચલાવે છે: તે જેના પર ઊભું છે તે પચાસ વર્ષનું સંશોધન (Warfield, Christakis, Laouris, Dye, Ashby, Miller), તે ક્યાં તેનાથી જુદું પડે છે, અને તે Polis અને Habermas Machine થી કેવી રીતે જુદું છે.

નગરપાલિકાઓ, મોટી સંસ્થાઓ, નિયમનકારો, યુનિયનો અને કર્મચારીઓ, યુનિવર્સિટીઓ, ઘટના-સમીક્ષાઓ: મતભેદો સાચવીને રાખતો કારણોનો નકશો શેના માટે ઉપયોગી છે, અને તે શું નથી કરતો.

2011 નાં નેટવર્ક-આધારિત આંદોલનોએ અધૂરી છોડેલી સાત સમસ્યાઓ (કોઈ કાર્યક્રમ નહીં, કારણોને બદલે લક્ષણો, અનૌપચારિક નેતાઓ, ડર, પાયો, ચેપ જેવો ફેલાવો, પ્રાયોજન) અને કારણોનો વહેંચાયેલો નકશો દરેકનો કેવી રીતે સામનો કરે છે, જ્યાં તે ઊણો પડે છે તે સહિત.

21 ભાષા મોડેલો, 14 પાત્રો, આવાસ પરની 120 કારણ-કડીઓ: પાત્રથી કઈ કડીઓ સ્વીકારાઈ તેમાં કોઈ માપી શકાય એવો ફેર પડ્યો નહીં. નબળાં મોડેલોએ ભૂલો કરી; સક્ષમ મોડેલો મોટા ભાગની કડીઓ પર સહમત થયાં અને બાકીની પર સતત એક જ રીતે જુદાં પડ્યાં. મોડેલોની પેનલો માટે એનો અર્થ શું.